(Hernieuwde) onderdekking grote bedrijfstakpensioenfondsen

De dekkingsgraad is een maatstaf die laat zien in welke mate pensioenfondsen aan hun pensioenverplichtingen kunnen voldoen. Is de dekkingsgraad lager dan de verplichte minimale dekkingsgraad van grosso modo104,5%, dan zijn de pensioenfondsen in beginsel verplicht maatregelen te nemen om het dreigende tekort te herstellen. Dit kan bijvoorbeeld door het verhogen van de pensioenpremies, het aanpassen van de beleggingsmix, het bevriezen van indexaties, het korten van pensioenaanspraken en -rechten, of een combinatie van genoemde maatregelen. Vandaag werd bekend dat de dekkingsgraden van vijf grote bedrijfstakpensioenfondsen (waaronder de beide metaalfondsen en het ABP) in de loop van het derde kwartaal van 2014 zijn gedaald: goede beleggingsresultaten wogen niet op tegen een toename van de verplichtingen als gevolg van de gedaalde (driemaandsgemiddelde) rente in dit kwartaal. Er wordt door de Pensioenfederatie verondersteld dat de gesignaleerde daling van de dekkingsgraad bij de vijf grote bedrijfstakpensioenfondsen ook geldt voor veel andere (kleinere) pensioenfondsen. Voor het laatste kwartaal van 2014 zijn de vooruitzichten bovendien niet gunstig. Indexering van de pensioenaanspraken c.q. -rechten zal voor de meeste (gewezen) deelnemers en pensioengerechtigden ook komend jaar niet aan de orde zijn. Anderzijds zijn ook kortingen in 2015 niet te verwachten. Er is sprake van een overgangsjaar, omdat de pensioensector vanaf volgend jaar te maken krijgt met de nieuwe spelregels van de Wet aanpassing financieel toetsingskader. De behandeling van het wetsvoorstel vindt momenteel plaats in de Tweede Kamer. Bron:  http://www.pensioenfederatie.nl/actueel/nieuws/Pages/Dekkingsgraden_pensioenfondsen_onder_druk_846.aspx...

Nederland heeft uitstekend pensioenstelsel

Nederland heeft een werkelijk uitstekend pensioenstelsel, vergeleken met de Verenigde Staten. Dat concludeert de New York Time deze week ineen uitgebreid verbaal over het Nederlandse stelsel. (artikel) In het artikel zingt journalist Mary William Walsh de lof op het Nederlandse stelsel, waar de fondsen ‘zorgvuldig gefinancieerd’ worden en verplichtingen met ‘grote eerlijkheid’ worden gewaardeerd. Ze citeert in het verhaal onder meer Theo Koeken en Keith Ambachtsheer. Walsh geeft ook een pluim voor de Nederlandse aanpak in de crisis: ‘in 2008 is de nodige bittere pil geslikt, met lagere pensioenen en hogere premies’ schrijft ze, mede dankzij de harde opstelling van DNB. Dit in tegenstelling tot de VS, waar fondsen volgens Walsh nog slechter dan bier door de crisiskwamen, maar waar alle kosten naar de volgende generatie worden geduwd. Probleem is onder meer dat er geen toezicht isop de publieke pensioenfondsen en dat er nog gewerkt wordt met verwacht rendement als waarderingsmethode. Walsh schrijft dat Amerikaanse fondsen maar 67cent dekking hebben voor elke dollar aan verplichtingen ennoemt Detroit, Illinois en NewJersey als voorbeelden van overheden die hun pensioenverplichtingen inmiddels niet meer kunnen betalen Ook andere aspecten van het Nederlandse stelsel ziet Walsh ineen positief licht cdc-regelingen bijvoorbeeld: ‘een maximum op de premie zorgt ervoor dat bedrijven niet weglopen bij hun pensioenregeling’, zegt ze. En zelfs de huidige ruzie tussen jong en oud over de verdeling van lasten vindt Walsh mooi: een dergelijk publiek debat is afwezig in de VS, treurt ze. Soms lijkt bet alsof er bij Walsh iets te rozige ideeën hebben postgevat. bijvoorbeeld wanneer ze schrijft dat Nederlandse fondsen hun geld laten investeren door ‘non-profit’-bedrijven en dat overschotten...

Rutte: Geen sociaal stelsel voor ZZP’er

Volgens AWVN moet Nederland zijn sociale stelsel grondig herzien, opdat ook zzp’ers toegang krijgen tot sociale voorzieningen. Premier Mark Rutte is geen voorstander van het voorstel om zzp’ers toegang te verschaffen tot sociale voorzieningen op het gebied van pensioen, arbeidsongeschiktheid, ziekte en werkloosheid.